18-11-06

Update

Op het werk valt het relatief goed mee, als je het zo mag stellen. Jammer genoeg moet ik mij atlijd eerst ongeloofelijk boos maken vooraleer iets gedaan wordt wat ik vraag. Ik stel mij vaak de vraag hoe sommigen zo egoïstisch kunnen zijn. Ik moet altijd klaarstaan voor iedereen maar een een wederdienst is blijkbaar alleen maar mogelijk als ik me boos maak of naar de baas stap en zeg dat ze niet meewerken. En dat laatste doe ik dus echt niet graag want zo zit ik niet in elkaar maar ja de klanten wachten niet é dus moet het gedaan worden.. Meestal dreig ik met naar de baas te stappen en dan vliegen ze er opeens wel in met allerlei uitvluchten die meestal geen enkel punt hebben.

In de weekends werk ik in de horeca en das toch heel iets anders zu, iedereen staat daar altijd klaar voor iedereen ook al verdrinken ze op dit moment in het werk. Ik twijfel er sterk aan om fulltime in de horeca te gaan werken maar met mijn lichamelijke toestand is dat niet zo evident. Na een zwaar verkeersongeval, nu 6 jaar geleden, zit ik met een verschoven nekwervel waardoor mijn spieren in mijn armen en bovenlichaam niet veel meer kunnen verdragen vooraleer ze overbelast zijn.

 

Met Matthew zijn de zorgen ook nog niet voorbij, ik kan hem maar niet vergeten. Het is alsof dit hoofdstuk maar niet afgewerkt wordt. Er is momenteel weer een spanning tussen ons die ik niet kan verklaren. Wij kijken elkaar geregeld recht in de ogen maar er komt van geen enkele kant enige emotie vrij. Ik weet niet wat hij denkt en hij weet niet wat er in mijn hoofd afspeelt.

Ik ben wel op een punt gekomen dat ik mijn hart terug kan openstellen, dat heb ik ervaren met Deborah.

Momenteel zijn Deborah en ik vrienden; we zullen zien wat de toekomst in petto heeft voor ons. Ik voel mij wel vrij goed bij haar, ik kom tot rust bij haar, we kunnen het goed stellen met elkaar en dit is op dit moment het belangrijkste voor mij. Zij kan haar verleden niet loslaten en ik heb daar alle respect en begrip voor. Maar ik hoop dat ik op één of andere manier tot haar kan doordringen om dat hoofdstuk waarmee zij worstelt te kunnen afsluiten want ik weet, voel hoeveel pijn en verdriet ze heeft. En dat doet ook pijn voor mij daar ze een groot plaatsje heeft gekregen in mijn hartje.

 

 

 

12:40 Gepost door Greetings Groene smaragd in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

** Hey, ik ben er weer eens een keer. Heel hartelijk bedankt voor je lieve voorden. Ik heb er veel steun van!!!!
Hoop dat het met jou ook weer een beetje gaat nu.....Ik moet nog verder bijlezen hoor, maar dat komt nog wel.
Groetjes

Gepost door: anita | 18-11-06

Hoi tja emoties en verstand,
heb je niet altijd in de hand.
het voelen van pijn
en vaak eenzaam zijn.
een steuntje voor jou en zonnekes he
tis da kik u begrijp he

Gepost door: Sunny-Kay | 18-11-06

Hoi, iets dat je liefhebt vergeet je niet.
bedankt voor je steun en liefs, BB

Gepost door: Black Bird | 18-11-06

)))))) Hey...Nieuwe layout ...Mooi hoor...
Ik hoop dat alles prima blijft gaan ..
Groetjes

Gepost door: Marc | 18-11-06

De commentaren zijn gesloten.