14-05-07

Terug

Omdat een aantal mensen mij via de mail-box hebben gecontacteerd met vragen waar ik ben, omdat ze me missen... kom ik (efkes) terug.Er zijn verschillende redenen waarom ik een tijdelijke pauze heb ingelast.Eerst en vooral omdat ik het beu ben dat alles zo traag gaat en dat ik uren bezig ben om zowel mijn blog als die van de anderen te lezen en ik gewoon de tijd niet heb. Ik combineer momenteel 3 jobs en om dit te combineren met mijn huishouden, mijn hondjes, mijn vrienden en familie..pff dat is allemaal zo evident niet.Ten tweede zijn er ook mensen (beperkt weliswaar) die van mijn blogje misbruik hebben gemaakt wat mij enorm veel pijn heeft gedaan. Ondertussen heb ik dit gerelativeerd maar toch...het is zo dat dit niet altijd gerand staat voor anomiteit en als ze dan er nog misbruik van maken gaat voor mij echt te ver.Het is wel zo dat ik in mijn zeeeer beperkte vrije tijd wel af en toe eens een blogje heb gelezen en ik moet toegeven dat ik het ook vaak gemist heb. Om het nu over mijn 'ik' te hebben, wel het gaat niet zo goed. Ik dacht echt dat ik een groot stuk van mezelf had gevonden, namelijk dat ik lesbisch zou zijn. Maar een aantal weken terug ben ik weer serieus beginnen twijfelen. Ik heb namelijk een jongen leren kennen (geheel onverwacht) die mij weer aan het denken zet. In mijn hoofdje is het dus weer één chaos... ik vrees dat ik er nooit zal van onderuitkunnen en het voorgoed zal moeten aanvaarden dat ik zowel op mannen als op vrouwen val en dat het vooral (en in de eerste plaats) het innerlijke/het karakter van een persoon mij aantrekt en niet het 'omhulsel' (om het zo cru te stellen haha). Maar dit is zo moeilijk om dit te aanvaarden, veel moeilijker dat te kunnen zeggen 'ik ben hetero, of ik ben 100% lesbisch'.Pfff hoe moet ik daar ooit aan uitkunnen????Zo ik ben terug, maar ik kan niet beloven dat ik vaak reageer op jullie blog want zolang skynet niets doet aan het probleem van de belachelijk trage snelheid van het openen van blogjes en het tergend langzaam kunnen reageren op een blog...zie ik het echt niet zitten om mij hier te zitten ergeren aan mijn computer. Mijn leven is al hectisch genoeg voor het moment, en dan niet alleen in mijn hoofd!! Maar ik doe echt mijn best en dat is toch al een goeie stap niet!?Tot de volgende.

17:14 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

17-03-07

Loslaten ... hoe doe je dat ?

Loslaten, iets dat ik nog nooit echt goed heb kunnen doen. Loslaten, uit liefde, uit zelfbescherming... het is een keuze die je moet maken en keuzes maken betekent altijd een beetje verliezen. Het is zo moeilijk voor mij om los te laten ook al maak ik het mezelf zo moeilijk door het niet te doen. Het zou zo veel gemakkelijker zijn mocht ik het kunnen, ik zou eindelijk verder kunnen met mijn leven. Ik probeer het maar jammer genoeg op een manier waarbij ik meestal mezelf dan niet meer ben, namelijk door van mij af te bijten. Jammer genoeg komt dit waarschijnlijk dan nogal kwetsend over. Maar ik doe het enkel uit zelfbescherming. De laatste tijd ben ik gewoon mezelf niet meer, het lieve, rustige meisje die gewoon graag plezier maakt. Ik bijt van me af, ik maak grove opmerkingen die ik helemaal niet meen maar die wel grof overkomen, zowel op mijn werk als in mijn vriendenkring. Ik wil zo graag kunnen loslaten zodat ik mezelf weer kan zijn. Ik knuffel graag, ik zeg graag lieve dingen maar ik durf niet meer. Bang voor mezelf, bang om mezelf te verliezen. Ik leef momenteel op een emotionele roetsjbaan met immense ups and downs die zelfs binnen enkele uren kunnen plaatsvinden. En ik weet dat dit niet leuk is voor mijn omgeving....soms denk ik dat ik mij beter opsluit en een tijdje niet meer buitenkom. Maar dan vrees ik in een spiraal terecht te komen waar ik helemaal geen uitweg meer vind. Loslaten ..... hoe doe je dat ????

20:01 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (36) |  Facebook |

13-03-07

In de kijker & Update

Ik heb nu nog maar gezien, door de reactie van jullie bloggertjes dat ik de kijker sta van skynet. Wist ik dus helemaal niet! Wel eens leuk om in de belangstelling te staan, ook al is het volledig anoniem!! Gelukkig maar want ik sta echt niet graag in de belangstelling.Met mijn collega is alles terug op zijn plooien aan het komen. Zij heeft (gelukkig) ingezien dat zij weg moet van haar man. Want hij maakte haar volledig kapot. Het was hem bijna gelukt ook, zoals ik vermeld heb in mijn vorig topicje heeft zij een zelfmoordpoging achter de rug... godzijdank is alles toch nog positief afgelopen. Ze gaat nu samen met haar kinderen terug een tijdje bij haar ouders wonen. Die zullen haar wel voldoende opvangen zodat ze terug volledig de oude wordt. Ik heb weer eens een mega weekend gehad, weliswaar weer eens ne superdrukke. Maar niet geklaagd, ik heb mij voor het merendeel van het weekend geamuseerd en dat is het voornaamste ! Zalig strandwandelinkske met mijn hondjes, mijn eerste terrasje van dit jaar, een prachtig filmke gezien, gaan bowlen, naar de cinema ... superdruk dus. Verder wil ik hier nog een persoonlijk berichtje nalaten voor Deborah: jij, je broer, je zussen gaan momenteel een moeilijk, verwarrende tijd tegemoet. Ik hoop echt, uit het diepste van mijn hart dat jullie mama de zware operatie die ze vandaag heeft ondergaan overleefd en dat ze er niet teveel complicaties aan overhoudt, zodat ze terug de 'oude' mag worden. Ik leef met jullie mee!!

21:25 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-03-07

Egoïsme

Gisteren op het werk weer een staaltje van puur egoïsme meegemaakt. Wat is er namelijk gebeurt, wel een collega loopt al een tijdje rond met een depressie, ze neemt ook een lichte vorm van anti-depressiva. Vrijdagmorgen kregen we het bericht van haar dochtertje dat zij die nacht een overdosis heeft ingeslikt en met spoed is opgenomen in de psychiatrie. Maar een beetje medeleven is er blijkbaar dus helemaal niet. Iedereen dacht onmiddellijk alleen maar aan zichzelf, namelijk meer en andere uren werken volgende week dus iedereen repte zich zo snel als hij kon om te zeggen dat ze niet meer uren zullen werken en al zekere geen andere dagen. Wie snapt dit nu ? Ik in elk geval niet. Is dat nu zoveel gevraagd om in te springen voor iemand. Als ze zelf ziek zijn dan vinden ze het maar logisch dat een ander moet inspringen maar zelf ...???We gaan echt naar een 'ik'-maatschappij; Ellen heeft het ook al vermeld in haar blogje. Ik kan daar echt niet bij.Velen weten wel niet wat er allemaal aan de hand is met haar, wat haar situatie betreft maar dan nog. Ik weet vrijwel gans haar situatie want ze kwam wel elke dag haar verhaal doen om haar hartje eens te kunnen luchten. Nu, achteraf gezien, heeft ze dus ook wel signalen gegeven dat ze deze zelfmoordpoging overwoog maar ik heb er natuurlijk (zoals vaak) op die momenten niet bij stilgestaan. Ik hoop nu maar één ding dat iedereen dit ondertussen wat heeft laten bezinken en dat ze op hun stappen zullen terugkomen (ze zullen weliswaar niet anders kunnen met een baas zoals de onze maar soit), ik bedoel dat ze de ernst van de situatie zullen inzien en toch een beetje medeleven zullen tonen. Niet iedereen krijgt alles zomaar op een schoteltje aangediend....Deze vrijdagnamiddag kwam dan nog een andere collega naar mij om haar hart te luchten, zij wil weg van haar man maar durft de stap niet te zetten. Bang dat ze het alleen met haar 2 kindjes niet zou aankunnen. Ook zij is er onderdoor aan het gaan. Ik heb naar haar geluisterd en wat raad gegeven, meer kan ik natuurlijk niet doen. Hopelijk loopt dit verhaal goed af.M.a.w. gisteren was echt wel een bewogen dagje voor mij.

11:28 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

07-03-07

Stalking ?

Het is hier een tijdje stilletjes geweest maar ik heb het immens druk gehad, werken, uitgaan, familiale banden onderhouden... iedereen kent dit wel hé.Ik heb ondertussen weer verschillende mensen leren kennen, weliswaar allemaal lesbische/biseksuele meisjes. Ik voel me eigenlijk wel uitstekend in dat milieutje, alhoewel ik nooit mijn heterovrienden in de steek zou laten. Aan al dat daten is er natuurlijk ook een keerzijde, namelijk één meisje die nu verliefd op mij is en mij echt tot het uiterste aan het drijven is. Ze laat mij geen moment met rust, ze wil altijd alles weten, waar ik ben, wat ik doe, met wie ik omga... echt om gek van te worden. Ik heb nochtans al heel duidelijk gemaakt dat er geen sprake kan zijn van een relatie, dat ze mij ook meer ruimte moet geven (want ik kan bijna niet meer ademen)... maar niets helpt tot nu toe. Vanmorgen zond ze een sms-je dat ze blijft wachten op mij, ook al duurt het nog een jaar ... ??? Ik kan heel veel verdragen, ik heb heel veel geduld maar er is een grens en hopelijk zorgt ze er nooit voor dat die grens wordt overschreden want anders zal ze mij voorgoed kwijtspelen vrees ik.Ik zal in elk geval wat afstand houden want het laatste wat ik wil is ruzie en hopelijk wordt dit niet erger...of straks mag ik beginnen denken dat ze me stalkt...Voor de rest gaat alles oké. Deborah zorgt er wel telkens voor dat mijn hartje sneller slaat maar ik weet dat ik haar moet loslaten en dat zal me wel lukken. Hoedanook blijft zij één van mijn beste vriendinnen en hopelijk geraak ik haar nooit kwijt wat er ook allemaal gebeurt. I love you Deb !

17:59 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

27-02-07

I love you

liefde1

When I'm with you,
eternity is a step away,
my love continues to grow,
with each passing day.

This treasure of love,
I cherish within my soul,
how much I love you,
you'll never really know.

You bring a joy to my heart,
I've never felt before,
with each touch of your heart,
I love you more and more.

Whenever we say goodbye,
whenever we part,
know I hold you dearly,
deep inside my heart.

So these seven words,
I pray you hold true,
"Forever and Always,
I will Love You."

You are an amazing person
and without you I don't know where I'd be.
Having you in my life
completes and fulfills every part of me.

 

 

19:37 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

24-02-07

Sorry for loving you

Dit blogje is in de tijd gestart met de titel "Love can be great but it can hurt like hell"... wel ik denk dat ik dit terug ga moeten opgeven als titel. Ik heb gisterenavond pas goed beseft hoe graag ik haar zie, hoe verliefd ik eigenlijk wel ben, hoe diep zij in mijn hartje zit... Ik had me zelf voorgenomen (na Matthew) nooit meer verliefd te worden maar zij is er toch ingeslaagd om mij die gevoelens, die verlangens op te wekken. Ik heb ze lange tijd trachten te verdringen maar het is me niet gelukt. Ik zie haar zo verdomd graag, dat het ook weer zoveel pijn doet. Deborah, echt jij bent het mooiste geschenk dat er ooit in mijn leven is binnengewandeld.... sorry for loving you!

15:02 Gepost door Greetings Groene smaragd | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende